10 κανόνες

"Κανόνας πρώτος, ζούμε μόνο μια φορά, γι'αυτό κοίτα τα χείλη σου να'ναι χαμογελαστά, να ζεις την κάθε σου στιγμή, το κάθε σου λεπτό και όταν θα σου χαρίζουν κάτι ρε να λες ευχαριστώ.
Κανόνας δεύτερος, κανέναν δεν αξίζει να μιμείσαι. Να είσαι ότι νιώθεις και να μην γελοιοποιείσαι, μην ακολουθείς μόδες είναι ρόδες που γυρνάνε, αν δεν ξέρουμε ποιοί είμαστε , δεν ξέρουμε που πάμε...
Τρίτος κανόνας κι άκουσε τον καλά, μην το σκεφτείς ποτέ σε φίλο σου να παίξεις πουστιά, γιατί γνωστοί είναι πολλοί μα φίλοι λίγοι τελικά, όσο μεγαλώνω μου το θυμίζουνε καθημερινά.
Τέταρτος κανόνας και αφορά τα λεφτά, όλοι τα θέλουν τα ζητάν τα πούστικα είναι γλυκά. Μα κοίτα μην πουλήσεις τα όνειρά σου γι'αυτά, γιατί μετά θα κλάψεις πικρά και θα'ναι αργά...
Πέμπτος κανόνας κι απ'τους πιο σημαντικούς η οικογένειά σου είναι πάνω απ'όλα ρε, μ'ακούς? Το άλφα και το ωμέγα αγάπη που δεν συγκρίνεται... το αίμα νερό δεν γίνεται.
Έτσι, κανόνας νούμερο έξι, μην αφήσεις κανέναν με συναισθήματα να παίξει, αν πισώπλατα σε χτυπήσουν να σφίξεις τα δόντια σου και γάμησε τους όλους να πατάς πάντα στα πόδια σου.
Έβδομος κανόνας, υγεία πάνω απ'όλα... Όλοι κρεπαλιάζουμε, το ξέρω ρε ξεκόλλα! Τι να κάνεις, το κεφάλι πρέπει να γεμίσει... Μην φέρεσαι σαρκικά, η ψυχή μόνο θα ανθίσει.
Οκτώ, εδώ σε θέλω προσεκτικό, μείνε μακριά απ'το πιο πούστικο ναρκωτικό, αν είσαι έμπορος ηρωίνης απλά θα σου το πω εύχομαι όταν πεθάνεις μην αντικρίσεις Θεό.
Νούμερο εννιά, μην την ρωτήσεις γιατί δεν είναι κοντά σου... Τώρα την βλέπεις και γυρνάν τα σωθικά σου... Να της πεις σε ποιόν σατανά πούλησες τα όνειρά σου? Σε ποιά κόλαση τώρα λιώνει η καρδιά σου?
Στάσου ένα λεπτό, πριν με πεις κομπλεξικό, έχω μάθει να πιστεύω στους ανθρώπους, ν'αγαπώ ... Παρόλαυτα είμαι εδώ και δεν ξεχνώ τον κανόνα νούμερο δέκα, ποτέ μην εμπιστεύεσαι γυναίκα._"

Thanx to Mr. Anapospastos.
Word._

Last post 2010

BJ-esus Christ!

20 Ιουλίου 2011, doors open at 18:30.

Δε ξέρω πόσο καιρό το περίμενα αυτό, μάλλον πολλά χρόνια. Αν σκεφτείς ότι είχα κοιτάξει για να δω τους Bon Jovi στο εξωτερικό, πάει να πει ότι κάτι παίζει.
Είμαι 25 (για 2 μήνες ακόμα. FUCK!!!). Από τότε που γεννήθηκα, θυμάμαι να παίζουν στο σπίτι Bon Jovi. Ο αδερφός μου ήταν πορωμένος και συνεχίζει να είναι. Μέχρι και τετράδιο Bon Jovi είχε (με εξώφυλλο κάπως σαν blue-jean), και ναι, ακόμα και τώρα που είναι 31, παντρεμένος-με ένα παιδί-, το έχει ακόμα!!!
Συνειδητοποίησα γιατί είμαι τόσο ενθουσιασμένη. Οι συγκεκριμένοι με συνδέουν με τον αδερφό μου. Έχω άπειρες αναμνήσεις από τα παλιά και ειλικρινά όταν ακούω Bon Jovi, σκέφτομαι μόνο αυτόν. ΜΟΝΟ όμως. Πόσες ώρες να έχει περάσει στο πιάνο αυτό το παιδί, πόσες ώρες στο κασετόφωνο, πόσες ώρες τραγούδι.... Με μπούκλα το μαλλί και τις καουμπόϊκες μπότες.... Πςςς! Πόσα χρόνια πίσω. Τι ωραίες αναμνήσεις.
Του χρόνου aka 2011, και φτύνω τρεις φορές τον κόρφο μου και ξου-ξου-ξου στα "κακά" μάτια, θα τους δούμε μαζί, Live. Πρώτη φορά στην Ελλάδα, Live Bon Jovi και εγώ μαζί με τον αδερφό μου. Και τη νύφη μου.

20 Ιουλίου 2011 είμαι πιασμένη, σας το λέω από τώρα. Δε πα να παντρεύεστε, να γεννάτε, να βαφτίζεστε, δε ξέρω κι εγώ τι άλλο, εγώ είμαι πιασμένη.

We've got to hold on, to what we've got,
It doesn't make a difference, if we make it or not._

Untitled

What's the point of waiting,
For life to come?
I could go further,
And no one's surprised...
Your plans collapse,
run off or fall apart...

Reblogged - Αν είσαι λάγνο κάθαρμα, όλα τα ξέρεις

Τις τελευταίες μέρες, ανακάλυψα τον μικρό θεό που ακούει στο όνομα "Λάγνο Κάθαρμα". Το παλικάρι είναι πέρα για πέρα ΑΤΟΜΑΡΑ και αυτά που λέει αντιπροσωπεύουν αυτά που έχω στο μυαλό μου σε μεγάλο ποσοστό, αν όχι στο 100%.
Κατευθείαν από το στοματάκι του λοιπόν, γιατί... αυτόν θα ακούς. Κι εγώ, κι εσύ και όλοι μας.

"Το κίνημα των Metrosexual είναι απλά χρεοκοπημένο. Όλες αυτές οι αδερφάρες που θέλουν να ονομάζονται και άντρες το έχουν γυρίσει στους καλούς τρόπους, την υπερβολική καλοσύνη, την θυληκότητα μέσα στον άντρα. Έχουν φέρει καινούριες και καλά ιδέες εμπνευσμένοι από τον νέο τρόπο ζωής που θέλει τα πάντα ένα απέραντο Γκρι. Όλοι να ντύνονται έτσι με ρουχαλάκια trendy και να κουνιούνται σαν τον Justin Timberlake, αυτόν με την ψιλή φωνούλα.

Κι όμως υπάρχει εναλλακτική. Υπάρχει ελπίδα γυναίκες κ άντρες. Υπάρχει ελπίδα γυναίκες που θέλουν κάποιον να τις πετάξει κάτω και να της ξηγήσει το όνειρο, χωρίς πολλά ρομάντζα και μαλακίες. Ένας τύπος άντρα που τα media έχουν ξεχάσει γιατί πλέον κυβερνώνται από το αδερφάτο και το μόνο που προβάλλουν είναι οι κουνιστοί και οι φλώροι. Τους πραγματικούς άντρες τους φοβούνται.

Ε λοιπόν η ελπίδα ακούει στο όνομα Retrosexual. Αυτός ο τύπος που δεν είναι ξεπερασμένος, αλλά κλασσικός. Αυτός που ξέρει τι του γίνεται, που ξέρει τι θέλει, που εκπέμπει μια βαρβατίλα χωρίς να είναι κάφρος. Ο άντρας με τρόπους, με αντρικούς όμως τρόπους. Που ξέρει τι θέλουν οι γυναίκες και όχι αυτό που του λένε ότι θέλουν οι γυναίκες. Αυτός που δεν επηρεάζεται από τα trendy μηνύματα, που δεν συμβιβάζεται, που δεν ξυρίζει το στήθος του ούτε ακούει Ονιράμα για να είναι cool. Αυτός που δεν ντρέπεται για τις ατέλειες του, δεν φοράει μακιγιάζ ούτε μάσκες, είναι εκεί όταν τον θέλεις και δεν φοβάται τα δύσκολα. Αυτός που δεν δακρίζει σα γκομενούλα βλέποντας μια ρομαντικί κομεντί, αυτός που είναι βράχος σε ότι πρόβλημα του έρθει. Αυτός που θα σε κρατήσει σφιχτά στα μπράτσα του αντί για να σε κρατήσει από το χεράκι. Αυτός που πίνει φραπόγαλο και όχι Freddochino και άλλες -ίνο μαλακίες. Αυτός που δεν ντρέπεται να πει ότι απόψε θα μαζευτώ με τα παιδιά να δούμε μπάλα, αυτός που ακόμα παθιάζεται με την ομάδα του και δεν ακούει τίποτα όταν παίζει ντέρμπυ.

Αυτός που δεν βάζει κρεμούλες, που ακόμα σιχαίνεται τα ψώνια στην Ερμού και στην Αριστοτέλους. Αυτός που βγαίνει και Λαδάδικα αν έχει ντέρτια, που βρίζει στο αυτοκίνητο του και δε μασάει να κατέβει κάτω αν παίξει τσαμπουκάς. Ο πραγματικός νταής και όχι ο ψευτονταής που κρύβεται όταν κάποιος του γυρίσει τον τσαμπουκά. Αυτός που είναι μάγκας με τα δικά του αρχίδια και όχι με τα αρχίδια του μπαμπά. Αυτός που θα κάνει την γυναίκα του Θεά, Βασίλισσα, που θα της δώσει το σκήπτρο και θα την λατρέψει γιατί ξέρει να αγαπάει με όλη του την καρδιά. Αυτός που θα της χώσει και καμιά σφαλιάρα αν μάθει ότι τον κεράτωσε και θα σηκωθεί να φύγει, πνίγοντας τον πόνο του σε ένα μπουκάλι Jack. Αυτός που καθόταν στο τελευταίο θρανίο, δεν έγλυφε ποτέ και δεν μπήκε στο Deree ή το Ανατόλια College για να το παίξει μούρη με τους άλλους μοδάτους.

Αυτός που είναι αυτός που είναι. Ο Retrosexual 100% άντρας.

Εμένα θ’ ακούς."

Respect._

We build up castles in the sky and in the... sand

... Αν και ξύπνησα με νεύρα σήμερα, ξύπνησα και με αυτό το κομμάτι στο κεφάλι. Πολύ πολύ έντονα όμως. Λες και το ονειρευόμουν. Για παλάτια στην άμμο και τέτοια λέει. Αμπελοφιλοσοφίες...

Και ποιός δε ξέρει ότι τα παλάτια στην άμμο, γρήγορα καταστρέφονται. Και τα παίρνει ο αέρας και τίποτα δε μένει όρθιο. ΤΙΠΟΤΑ. Μόνο αναμνήσεις. Πάντα θα τα χτίζω στο μυαλό μου όμως ρε. "Δε θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη", που θα'λεγε το άλλο μισό.
Όσο για το κομμάτι, τι στιχάρες έχει ρε. Respect.

I found myself alive in the palm of your hand...





In the nighttime, when the world is at it's rest
You will find me, in the place I know the best
Dancin', shoutin' ... flyin' to the moon
(You) don't have to worry, 'cause I'll be come back soon

And we build up castles, in the sky and in the sand
Design our own world, ain't nobody understand
I found myself alive, in the palm of your hand
As long as we are flyin', All this world ain't got no end

In the daytime, you wil find me by your side
Tryin' to do my best and tryin' to make things right
When it all turns wrong, there's no fault but mine
But it won't hit hard, 'cause you let me shine

And we build up castles, in the sky and in the sand
Design our own world, ain't nobody understand
I found myself alive, in the palm of your hand
As long as we are flyin', all this world ain't got no end

Njoy._