Untitled

|




What's the point of waiting,
For life to come?
I could go further,
And no one's surprised...
Your plans collapse,
run off or fall apart...

Reblogged - Αν είσαι λάγνο κάθαρμα, όλα τα ξέρεις

|

Τις τελευταίες μέρες, ανακάλυψα τον μικρό θεό που ακούει στο όνομα "Λάγνο Κάθαρμα". Το παλικάρι είναι πέρα για πέρα ΑΤΟΜΑΡΑ και αυτά που λέει αντιπροσωπεύουν αυτά που έχω στο μυαλό μου σε μεγάλο ποσοστό, αν όχι στο 100%.
Κατευθείαν από το στοματάκι του λοιπόν, γιατί... αυτόν θα ακούς. Κι εγώ, κι εσύ και όλοι μας.

"Το κίνημα των Metrosexual είναι απλά χρεοκοπημένο. Όλες αυτές οι αδερφάρες που θέλουν να ονομάζονται και άντρες το έχουν γυρίσει στους καλούς τρόπους, την υπερβολική καλοσύνη, την θυληκότητα μέσα στον άντρα. Έχουν φέρει καινούριες και καλά ιδέες εμπνευσμένοι από τον νέο τρόπο ζωής που θέλει τα πάντα ένα απέραντο Γκρι. Όλοι να ντύνονται έτσι με ρουχαλάκια trendy και να κουνιούνται σαν τον Justin Timberlake, αυτόν με την ψιλή φωνούλα.

Κι όμως υπάρχει εναλλακτική. Υπάρχει ελπίδα γυναίκες κ άντρες. Υπάρχει ελπίδα γυναίκες που θέλουν κάποιον να τις πετάξει κάτω και να της ξηγήσει το όνειρο, χωρίς πολλά ρομάντζα και μαλακίες. Ένας τύπος άντρα που τα media έχουν ξεχάσει γιατί πλέον κυβερνώνται από το αδερφάτο και το μόνο που προβάλλουν είναι οι κουνιστοί και οι φλώροι. Τους πραγματικούς άντρες τους φοβούνται.

Ε λοιπόν η ελπίδα ακούει στο όνομα Retrosexual. Αυτός ο τύπος που δεν είναι ξεπερασμένος, αλλά κλασσικός. Αυτός που ξέρει τι του γίνεται, που ξέρει τι θέλει, που εκπέμπει μια βαρβατίλα χωρίς να είναι κάφρος. Ο άντρας με τρόπους, με αντρικούς όμως τρόπους. Που ξέρει τι θέλουν οι γυναίκες και όχι αυτό που του λένε ότι θέλουν οι γυναίκες. Αυτός που δεν επηρεάζεται από τα trendy μηνύματα, που δεν συμβιβάζεται, που δεν ξυρίζει το στήθος του ούτε ακούει Ονιράμα για να είναι cool. Αυτός που δεν ντρέπεται για τις ατέλειες του, δεν φοράει μακιγιάζ ούτε μάσκες, είναι εκεί όταν τον θέλεις και δεν φοβάται τα δύσκολα. Αυτός που δεν δακρίζει σα γκομενούλα βλέποντας μια ρομαντικί κομεντί, αυτός που είναι βράχος σε ότι πρόβλημα του έρθει. Αυτός που θα σε κρατήσει σφιχτά στα μπράτσα του αντί για να σε κρατήσει από το χεράκι. Αυτός που πίνει φραπόγαλο και όχι Freddochino και άλλες -ίνο μαλακίες. Αυτός που δεν ντρέπεται να πει ότι απόψε θα μαζευτώ με τα παιδιά να δούμε μπάλα, αυτός που ακόμα παθιάζεται με την ομάδα του και δεν ακούει τίποτα όταν παίζει ντέρμπυ.

Αυτός που δεν βάζει κρεμούλες, που ακόμα σιχαίνεται τα ψώνια στην Ερμού και στην Αριστοτέλους. Αυτός που βγαίνει και Λαδάδικα αν έχει ντέρτια, που βρίζει στο αυτοκίνητο του και δε μασάει να κατέβει κάτω αν παίξει τσαμπουκάς. Ο πραγματικός νταής και όχι ο ψευτονταής που κρύβεται όταν κάποιος του γυρίσει τον τσαμπουκά. Αυτός που είναι μάγκας με τα δικά του αρχίδια και όχι με τα αρχίδια του μπαμπά. Αυτός που θα κάνει την γυναίκα του Θεά, Βασίλισσα, που θα της δώσει το σκήπτρο και θα την λατρέψει γιατί ξέρει να αγαπάει με όλη του την καρδιά. Αυτός που θα της χώσει και καμιά σφαλιάρα αν μάθει ότι τον κεράτωσε και θα σηκωθεί να φύγει, πνίγοντας τον πόνο του σε ένα μπουκάλι Jack. Αυτός που καθόταν στο τελευταίο θρανίο, δεν έγλυφε ποτέ και δεν μπήκε στο Deree ή το Ανατόλια College για να το παίξει μούρη με τους άλλους μοδάτους.

Αυτός που είναι αυτός που είναι. Ο Retrosexual 100% άντρας.

Εμένα θ’ ακούς."

Respect._

We build up castles in the sky and in the... sand

|
... Αν και ξύπνησα με νεύρα σήμερα, ξύπνησα και με αυτό το κομμάτι στο κεφάλι. Πολύ πολύ έντονα όμως. Λες και το ονειρευόμουν. Για παλάτια στην άμμο και τέτοια λέει. Αμπελοφιλοσοφίες...
Και ποιός δε ξέρει ότι τα παλάτια στην άμμο, γρήγορα καταστρέφονται. Και τα παίρνει ο αέρας και τίποτα δε μένει όρθιο. ΤΙΠΟΤΑ. Μόνο αναμνήσεις. Πάντα θα τα χτίζω στο μυαλό μου όμως ρε. "Δε θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη", που θα'λεγε το άλλο μισό.
Όσο για το κομμάτι, τι στιχάρες έχει ρε. Respect.

I found myself alive in the palm of your hand...





In the nighttime, when the world is at it's rest
You will find me, in the place I know the best
Dancin', shoutin' ... flyin' to the moon
(You) don't have to worry, 'cause I'll be come back soon

And we build up castles, in the sky and in the sand
Design our own world, ain't nobody understand
I found myself alive, in the palm of your hand
As long as we are flyin', All this world ain't got no end

In the daytime, you wil find me by your side
Tryin' to do my best and tryin' to make things right
When it all turns wrong, there's no fault but mine
But it won't hit hard, 'cause you let me shine

And we build up castles, in the sky and in the sand
Design our own world, ain't nobody understand
I found myself alive, in the palm of your hand
As long as we are flyin', all this world ain't got no end

Njoy._

Summer moved on

|
...Summer moved on._ Φτάσαμε κιόλας στις 8 του Σεπτέμβρη. Βαρέθηκα να ακούω κόσμο να εύχεται "Καλό Χειμώνα" και να με ρωτάει που πήγα διακοπές το καλοκαίρι. Αυτό το ηλίθιο "καλό χειμώνα" και τα όμοιά του, πολύ με εκνευρίζουν. Είναι σαν να καταργούμε τις άλλες 2 εποχές και μένουμε μόνο με τον χειμώνα και το καλοκαίρι. Πόσο πιο ηλίθιο δηλαδή?
Τελοσπάντων... Χαζό καλοκαίρι αυτό του 2010. Σαν να μην ήταν καλοκαίρι.
Downs & ups, goods & bads, truths & lies, lullabies... Έκανα και ρίμα.
Δε μ'αρέσει το καλοκαίρι. Θέλω να έρθει ο χειμώνας γρήγορα. Κι όλα να τα βλέπω από ακόμα πιο μακριά. Από μακριά κι αγαπημένοι, που λένε... Ε! Αυτό._

Can you see the... sign???

|
Δε πιστεύω στα ζώδια. Δε ξέρω τίποτα για αυτά. Ξέρω μόνο τι είμαι και τι ζώδιο είναι οι κοντινοί τριγύρω μου. Καλά, εννοείται ότι τα διαβάζω πάντα όταν θα ξεπέσει στα χέρια μου κανά περιοδικό, καμμιά εφημερίδα, τέτοια πράγματα. Ομολογώ ότι κανά 2-3 φορές, έχω σοκαριστεί κιόλας από το πόσο μέσα πέφτουν. Αλλά έτσι, επειδή πέσανε στα μάτια μου (να'ναι καλά η Peta_'LLou), το ποστάρω, γιατί είναι και πολύ της μόδας. Συνοδεύεται με ένα δωράκι, σαν αυτά του minus, που πολύ μου αρέσουν. By the way, Fibs, σου λύνω όλες τις απορίες μονομιάς φίλε μου. Κι ας τονίζω ότι δεν το'χω με τα ζώδια.

Ξεστραβώσου._

Είσαι ο καλύτερος φίλος του ζωδιακού. Οι κοινές αντιλήψεις, κοσμοθεωρίες, πιστεύω, κοινωνικές ευαισθησίες, στόχοι, όνειρα μπορούν σίγουρα να σε φέρουν πιο κοντά σε κάποιον που σε ενδιαφέρει. Ανήκεις στην λέσχη που οι συντροφικές σου επιλογές μοιάζουν πολύ συχνά τουλάχιστον εκκεντρικές για τους άλλους, ή το λιγότερο διαφορετικές. Σημασία για σένα έχει η ιδιαίτερη προσωπικότητά του άλλου και όχι η ταξινόμησή του από τον πολύ κόσμο. Η αχίλλειος πτέρνα ωστόσο στις κατ΄εποχάς σχέσεις σου είναι η αυτόματη εμπιστοσύνη που δείχνεις στους άλλους. Χρειάζεται να μάθεις ότι κάθε λαμπερή προσωπικότητα δεν οδηγεί σίγουρα στην ισορροπία, αλλά μπορεί να γίνει μια θλιβερή ιστορία παραπλάνησης και απώλειας. Ακόμα κι έτσι όμως σπάνια μεταμορφώνεσαι σε κυνικό, αφού αυτό που σε ενδιαφέρει κυρίως είναι η ιδιαιτερότητα του άλλου και τα χαρακτηριστικά που δεν βρίσκεις εύκολα σε άλλους.

Μπορείς πανεύκολα να οδηγήσεις μια σχέση στην κατάρρευση εάν αρχίσεις να συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχουν περιθώρια εξέλιξής της. Όταν είσαι ερωτευμένος έχεις την ικανότητα να ανταποκρίνεσαι συναισθηματικά παρόλες τις φήμες για το αντίθετο, αλλά εκτός από αισθήματα χρειάζεσαι επίσης- και μερικές φορές περισσότερο - τον διανοητικό ενθουσιασμό, τη συγκίνηση που προκαλεί ένα ευφυές μυαλό. Μερικές φορές αυτοί που θέλουν να πλησιάσουν τη καρδιά σου και το μυαλό σου θα πρέπει να διαθέτουν στρατηγική και επιμονή.

Όσοι ήταν μέχρι τώρα δυσεύρετοι και ξινοί τώρα σου χτυπάνε την πόρτα. Ακόμα και οι ηλίθιοι από τους οποίους προσπαθούσες να ξεφύγεις μοιάζουν λιγότερο απειλητικοί. Ναι στην οικειότητα και το κοντά, αλλά παραμένεις πάντα Υδροχόος μην ξεχνιόμαστε.

The box

|
Περίεργη μέρα η σημερινή. Είναι από αυτές που είσαι όλη μέρα στη τσίτα, χωρίς να βρίσκεις το λόγο. Δε το λες εκνευρισμό, αλλά ούτε και ηρεμία. Δε το λες ούτε άγχος, ούτε υπερένταση. Είναι ένα μείγμα όλων που σε φτάνει στα όρια σου και νιώθεις τεράστια αποθέματα ενέργειας κρυμμένα τόσο στο σώμα σου, όσο και στο μυαλό σου. Αποθέματα που αν δεν τα απελευθερώσεις σύντομα με οποιονδήποτε τρόπο, θα εκραγείς. Και αφού αποβλακωθείς με οτιδήποτε σε κάνει να ξεφύγεις από αυτή την ενέργεια, πέφτεις σε λίθαργο ηρεμίας και κακοκεφιάς. Έτσι απλά. Λες και σου πάτησε κάποιος το "Off" ή σου τελείωσε η μπαταρία. Και νιώθεις κομμάτια. Ένα συναίσθημα σαν να έσκαβες όλη μέρα να το πω? Κάτι τέτοιο. Μέσα μου κρύβω ένα κουτάκι. Όχι αυτό με τις μαλακίες, το άλλο, το διπλανό. Είναι ένα κουτάκι γεμάτο συναισθήματα, όλων των ειδών. Και μια στις τόσες έρχεται στην επιφάνεια και ξεχύνονται όλα τα περιέχομενά του. Δε το θέλω αυτό το κουτάκι. Θέλω να το κλέψει κάποιος, ή έστω να το τακτοποιήσει. Να βάλει ένα πρόγραμμα βρε αδερφέ. Να λέει ας πούμε, Δευτέρα θα έχουμε χαρές, Τρίτη θα έχουμε νεύρα, Τετάρτη ηρεμία, Πέμπτη αναμνήσεις κ.ο.κ. Τόσο δύσκολο είναι? Μη μπαίνετε στον κόπο να απαντήσετε. Ξέρω ότι είναι δύσκολο. Απλά το λέω για να μη τυχόν το ξεχάσω. Σκατόκουτο. Βυθίσου._

I need to think outside the box.